12 Απρ 2009

Απόσταγμα πικρίας

Ανεπίδεκτοι, ακόμα και εμπειρικής μαθήσεως,
δεσμοφύλακες της καρδιάς μας, που
θαρρέψατε πως,
περισαρκωνόντας την,
ξεμπερδέψατε για κανά δυο γενιές
μάθετε πως γελαστήκατε!
Τι κι αν ποιητάδες στο χαρτί,
μαθητάδες στα θρανία,
νιοζευγαρωμένοι στους σιμά στη θάλασσα βράχους και
ναυτικοί στον πέτη τους
σας αφήκανε σημάδια
μπας και ξεστραβωθείτε!
Τίποτα εσείς!
Κοντόπνοα πρωτοξάδερφα κλειδοκρατόρων φυλακών Κορυδαλλού και Κέρκυρας
βαρεθήκαμε
όλοι οι πεθαμένοι και θαμμένοι, κάτω από την άθραυστη σιωπή, εραστές
να σας επαναλαμβάνουμε πως
η καρδιά έκαμε συμμάχους τα αιμάτινα τείχη που της θέσατε
τα παλμοδότησε
κι εσαεί τα εξυψώνει σε Παράδεισο
με λογιώ-λογιώ φρούτα:
χάδι, φιλί, άρωμα, γλυκόλογο,καθαρή ματιά.
Φρούτα για κάθε αίσθηση!!
Κι εσείς θαρρείτε πως
το φόντο με τα καρποφόρα δέντρα μες στην πρωινή ομίχλη
είναι ζωγραφιστό κι εμπνευσμένο
από κινηματογραφική ταινία, χιτσκοκικής περιόδου..
Αληθινό είναι, ηλίθιοι!
Αληθινό!

Μιχάλης Μαραγκάκης.