24 Ιαν 2008

Άντε και γαμηθείτε, άρχοντες!

Η μυρωδιά από το ψημένο στάρι ορίζει, κάθε ξημέρωμα, όλες τις αισθήσεις μου. Το πρωινό, η σταγόνα που από τα δενδρόφυλλα στη χούφτα μου φτάνει και σε κάθε λακάκι του προσώπου μου τρυπώνει. Στο απόγειο της κάψας η μεταξένια ηλιαχτίδα, το απόβραδο το άρωμα από το νυχτολούλουδο και λίγο πριν τα μάτια σφαλιστούν για ύπνο βραδινό ψηλαφίζω το πρησμένο μου στήθος και μετρώ το μπόι μου. Όπως βλέπετε, χρόνος για να με ορίσει η αφεντιά σας δεν απομένει.

Έχει σημασία το όνομα;

Δεν υπάρχουν σχόλια: